SEVGİLİ ZEHRA HOCAM ve İLK DİKİŞ DENEYİMLERİM

Mine dikiş makinesinin başında hummalı bir çalışma sergiliyordu.Yetiştirilmesi gereken etek,bluz pantolon,ceket vb..ne çok şey vardı.Elleri ve ayakları aralıksız çalışıyor,her iğnenin kumaşa batışını ahenkle izliyor,tebessüm ederek bu yorgunluğa değecek diye ümit ediyordu.

Mine kız meslek lisesini bitireli 2 yıl olmuştu.Üniversite sınavlarına girmiş ancak istediği bölümü kazanamamıştı.Geçen süreçte boş durmamış,aldığı eğitim,öğretimle mahalledeki hanımlara,çocuklara dikişler dikip eve katkıda bulunmuştu.Hayat çalışmayı gerektiriyordu.Anne babasına ve diğer iki küçük kardeşinede katkıda bulunuyordu.Bundan tam 3 hafta önce mezun olduğu okuldaki atölye öğretmeni Zehra hanımla karşılaşmıştı.Ne çok da özlemişlerdi birbirlerini.Zehra hoca Mine’yi bir pastaneye davet etmiş kendine bir şey ikram etmişti.Sohbet ettiler eni konu..Ona mezun olduktan sonraki durumundan bahsetmişti.Zehra hoca Mine’nin çalışkan bir öğrencisiydi.Ve iyi bir yerlere gelmeliydi.O gün öylece ayrıldılar.

Zehra hoca iki gün sonra minelerin evine gitti.Senin için tanıdığım bir öğrencime web sitesi hazırlattım.Tek yapacağın diktiğin ürünlerin fotoğrafını çekmek.Daha sonra o kardeşinle de tanıştıracağım.Senin için çalışmaları Ahmet hazırlayacak demişti.Mine o gün ne çok mutlu olmuştu.Zehra o günün akşamı model kitaplarının da yardımıyla bir gömleği gece yarısına kadar bitirmişti.Heyecandan uyuyamıyordu.Ama gecenin üçü olmuştu.Sabah da hayır ola demişti.Ondan sonraki üç hafta içinde bir hayli kıyafet hazırlamıştı.Şuan ise nazar boncuğu adını verdiği bir nişan tuvaleti hazırlıyordu.Neredeyse 5 saatlik bir çalışma sonucu bu nişan tuvaleti de hazırdı.Çok beğendi İnşallah en çok ta bu rağbet görür diye düşündü.

Ertesi gün Ahmet’le tanıştırdı Zehra hoca Mine’yi..İyi bir insandı.Üstelik sanki işi anlıyor gibiydi.Ahmet dikişten anlamıyordu ancak reklamdan iyi anlıyordu.Her işin bir püf noktası vardı.Ahmet webtasarımcıydı.Ama her meslek gurubundan insanlarla karşılaşıyor olması onu her konuda söz sahibi yapmıştı.Aradan geçen günler içinde yedi pantolon,beş gömlek,en önemlisi nişan tuvaleti satılmıştı.Web sitesi üzerinden satışlar yapılmış,bankaya parası çoktan yatırılmıştı.Zehra ailesine sevinçle artık daha güzel bir yaşantımız olabilir diye tek tek sarıldı.Hepside çok mutluydu.Şimdi sıra Zehra hocasına teşekkürünü anlatan anlamlı bir hediye vermekti.Ne olabilirdi?En güzeli ona güzel bir döpiyes dikmekti.Çarşıdan güzel bir kumaş ve makara aldı.Aynı gün kesip biçti ve makinesinin başında yedi saatlik özenli bir çalışma sonrasında kıyafet hazırladı.

Pazar günü öğleden sonra Zehra hocasına paketlediği kıyafeti ve papatyalardan oluşan çiçeğiyle ziyarete gitti.Armağanlar Zehra hocayı hüngür hüngür ağlatmıştı.Hocasına web sitesi sayesinde artık daha çok tanındığını ve iyi kazandığını söyleyerek teşekkür etti.Minnettarlıkla ellerinden öpüp ayrılırken Zehra hoca 2 katlı bahçeli müstakil evinin ahşap penceresinin perde kenarından yaşlı ve mutlu gözlerle tebessüm ediyordu.