9 Ocak 2016 Cumartesi

Geçip giden yıllar ..

Çokta uzun bir zaman geçmemişti.Daha dün gibi düşündü..Pencerenin camından caddenin karşısında ki çocuk parkını izliyordu.Dışarısı buz gibi soğuktu.Camlar buğulandığı için elinde bir kağıt mendille sık sık siliyor,bir yandan rüzgarın etkisiyle sallanan salıncağından gözlerini alamıyordu.Oysa sadece dört ay evvel bu çocuk parkına beraber gelirlerdi.

Süheyla hanımın gözlerinden yağmur gibi yaşlar boşalmaya başladı.Ne çok da özlemişti torununu şimdiden..Süheyla hanımın Ankara’da kızı yaşıyordu.Öğretmen olan kızının çocuğu bir müddet yanında kalmış,ancak eğitimi nedeniyle annesinin yanına gitmişti.Pencereden uzaklaştı.Kanepenin üzerinde açık olan bilgisayarının başına oturdu.Torununun facebook açıktı.Fakat şuan okuldaydı.Öğleden sonra yazışırız diye sevinçle gözlerindeki yaşları sildi.Kendiside öğretmenlikten emekliydi..Emeklilik ona biraz da yaşlandığını kabul ettirmişti.Yine de sosyal hayatını devam ettiriyordu.Özel ders verdiği birkaç talebesi vardı.Hazır site

Yine gözleri çok uzaklara daldı.Nerden nereye dedi.Görevi nedeniyle gittiği köyleri,kasabaları ve illeri düşündü.Binlerce insan tanımıştı.Zor günleri de olmuştu.O zaman eşi yaşıyordu.Beş yıldır eşinin vefatıyla yalnızdı.Bir öğretmen idealist olursa başaramayacağı şey yoktur diye düşündü.Kendi hizmetleri geldi aklına.O yıllar çetin yıllardı.Bazı köylerdeki maddi imkansızlıklar onu yıldırmamıştı.Gittiği köylerde bazen hekim,bazen ebe,bazen muhtar gibi davranmak durumunda kalmıştı.İçi rahatmıydı.Evet ama şimdi yeniden başlasam daha iyisini yapardım diye düşündü.
Bilgisayarın tuşlarına gayri ihtiyari eski bir öğrencisinin adını yazdı.Bir internet sitesinde adı yazılıydı,ve araştırdı.İnşaat mühendisi olmuştı.Kendisiyle irtibata geçmeliydi.Bakalım hatırlayacak mıydı ?Onay gelmemişti.Beklerim dedi kendi kendine..Bu arada mutfağa yürüdü kendine sıcak bir bitki çayı hazırlamalıydı..


Ada çayını içerken birden pencere kenarında ki menekşelerinden birinin yapraklarının çok sönük olduğunu farketti..Soğuk çiçekleri etkiliyordu.Bardağı bırakıp koltuğunun kenarındaki sehpanın üzerine yerleştirdi.Bırası korunaklıydı,içi sımsıcacık oldu..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder